Czas Present Simple i Present Continuous - teoria

9 posts / 0 new
Ostatni wpis
Offline
Joined: 02/10/2011
Czas Present Simple i Present Continuous - teoria

Present Simple – czas teraźniejszy prosty

We use the present simple:

  • for habits and routines
  • for a permanent situation or fact
  • for timetables and schedules (e.g. cinema programmes)

Zdania twierdzące

Budowa:
Osoba        +    czasownik

Liczba pojedyncza   Liczba mnoga  
I like We like
You like You like
He likes They like
She likes    
It likes    

 

Końcówka S w trzeciej osobi liczbie pojedynczej

Jak widać, w trzeciej osobie liczby pojedynczej (czyli z “he”, “she” oraz “It”) do czasownika w podstawowej formie dodajemy końcówkę “s”.

Czasem zamiast „s” dodajemy „es”, ale tylko jeśli czasownik w podstawowej formie kończy się na
-ch, -sh, -x, -ss lub -o, na przykład:

  • to kiss (całować) w 3 os. l.p. będzie wyglądać tak: He/She/It kisses
  • to wash (myć) -> washes
  • to watch (oglądać) -> watches
  • to fix (naprawiać) -> fixes
  • to go (iść) -> goes

W czasownikach zakończonych na „y”, które to „y” jest poprzedzone spółgłoską, jest odrobinę więcej pracy, ponieważ przed dodaniem końcówki „es” owe „y” należy zamienić na „i”, na przykład: 

  • to try (próbować) -> (w 3 os. l.p.) tries
  • to dry (suszyć) -> dries
  • to study (studiować, uczyć się) -> studies

Należy pamiętać, że tę zasadę stosujemy tylko, jeśli przed „y” znajduje się spółgłoska. Jeśli natomiast występuje samogłoska, wtedy „y” zostaje i dodajemy „s”, na przykład: 

  • to stay (zostawać) -> stays (przed „y” mamy „a”, więc „y” nie zamieniamy na „i”)
  • to say (powiedzieć) -> says (jak wyżej)

Wszystkie wymienione wyżej zasady co do stosowania końcówek „s”, „es” oraz „ies” dotyczą tylko 3 osoby liczby pojedynczej.

Końcówki „s”, „es” lub „ies” dodajemy do czasowników tylko w zdaniach twierdzących.
Wyjątek, czyli czasownik, który w 3 os. l.p. wygląda zupełnie inaczej, a nie dodajemy jedynie końcówki jak do innych czasowników:

  • to have (mieć) -> (w 3 os. l.p.) has (a nie: haves)

Na przykład:

  • She has a dog. – Ona ma psa.
  • Does she have a dog? – Czy ona ma psa? (w pytaniu czasownik zawsze w formie podstawowej)
  • She doesn’t have a dog. – Ona nie ma psa. (w przeczeniu również czasownik zawsze w formie podstawowej)

Czasowniki modalne.

can (potrafić, móc) -> (w 3 os. l.p.) can (czyli się nie zmienia, a nie jak logika wskazuje: cans)

  • should (powinno się) -> w 3 os. l.p. nie zmienia się
  • may -> nie zmienia się
  • could -> nie zmienia się


Przykłady z czasownikami modalnymi:

  • I/She can play the piano. – Ja/Ona potrafi grać na pianinie.
  • I/She should leave this house. – Ja/Ona powinna opuścić ten dom.
  • It may be true. – To może być prawda.
  • You may go now. – Możesz iść.
  • He could be less serious. – On mógłby być mniej poważny.
  • I could be the best student in my class if I studied more. – Mogłabym być najlepszą uczennicą w klasie, gdybym się więcej uczyła.

Ale uwaga! Czasownik „need” (również modalny) w 3 os. l.p. w twierdzeniach (w przeczeniach i pytaniach forma podstawowa) ma na końcu „s”, np. She needs this job. (Ona potrzebuje tej pracy.)

Pytania.

Budowa.

Żeby zadać pytanie w j. polskim używamy słówka „czy”, np. „Czy lubisz sporty?” albo „Czy chodzisz na basen w każdy piątek?”. W j. angielskim istnieje tak jakby odpowiednik naszego „czy”, które musi zawsze znajdować się na początku pytania (zupełnie jak w j. polskim). Jednak w j. angielskim istnieją dwie wersje „czy”, wersja „Do” dla 1 i 2 os. l.p. oraz 1, 2 i 3 os. l.m. i wersja „Does”, która ma zastosowanie  tylko dla 3 os. l.p.

Przykłady:

  • Do you like sports? – Czy ty lubisz sporty?
  • Do you go to the cinema every month? – Czy ty chodzisz do kina każdego miesiąca?
  • natomiast w 3 os. l.p. stosujemy to drugie „czy”:
  • Does she do her homework every day? – Czy ona odrabia pracę domową każdego dnia?
  • Does it work? – Czy to działa?
  • Does he like Britney Spears? – Czy on lubi Britney Spears?

Jeśli tworzymy pytania w czasie Present Simple, czasownik zawsze jest w formie podstawowej niezależnie od tego czy mowa o 1. czy 3. osobie. Jedyne o czym należy pamiętać w tworzeniu pytań to to, że:

  • - zawsze zaczynamy pytanie od słowa „Do” lub „Does”w zależności od osoby
  • - nie dodajemy do czasownika żadnych końcówek

Tworzenie pytań z czasownikami modalnymi

Prościzna, ponieważ tutaj nawet nie potrzebujemy naszego „czy”, tylko robimy inwersję wykorzystując czasownik modalny, czyli:

  • She can sing quite well. – Ona potrafi śpiewać dosyć dobrze.
  • Can she sing? – Czy ona potrafi śpiewać?
  • I should leave. – Powinienem już iść.
  • Should I leave? – Czy powinienem już iść?
  • May I close the window? It’s cold. – Czy mogę zamknąć okno? Jest zimno.

Przeczenia.

Żeby zbudować zdanie przeczące, wystarczy do osoby dodać odpowiednio „don’t” (wszystkie osoby oprócz trzeciej osoby liczby pojedynczej) lub „doesn’t” (tylko 3 os. l.p.), a następnie umieścić czasownik w podstawowej formie.

  • I don’t spend much money. – Nie wydaję dużo pieniędzy.
  • She doesn’t love him. – Ona go nie kocha.
  • We don’t want to go to the theatre. – My nie chcemy iść do teatru.
  • It doesn’t make sense. – To nie ma sensu.

Określenia czasu, które wskazują na czas Present Simple

  • always – zawsze
  • usually – zazwyczaj, zwykle
  • often – często
  • sometimes – czasami
  • never – nigdy

Powyższe określenia czasu znajdują się między podmiotem a czasownikiem. Natomiast złożenia z wyrazem "every" np.:

  • every day/month/year – każdego dnia/miesiąca/roku
  • every night/evening/Sunday – każdej nocy/wieczoru/niedzieli

a także:

  • on Mondays – w poniedziałki
  • at the weekend / at weekends – w weekend / w weekend
  • in the morning/afternoon/evening – rano/popołudniu/wieczorem
  • at night – w nocy

występują na końcu lub na początku zdania. Przykłady:

  • I always get up at 7. (Zawsze wstaję o 7.) ; I – podmiot (inaczej: osoba), get up – czasownik
  • She never wears skirts. (Ona nigdy nie nosi spódnic.)
  • He often goes to school by bike. (On często jeździ do szkoły rowerem.)
  • Every year is the same. Nothing changes. (Każdy rok jest taki sam. Nic się nie zmienia.)
  • Every week I visit my grandmother in hospital. (Każdego tygodnia/Co tydzień odwiedzam babcię w szpitalu.
  • On Mondays I feel more tired than on Fridays. (W poniedziałki czuję się bardziej zmęczony niż w piątki).

State verbs = non continuous verbs

State verbs describe a state or situation, and are not usually used in continuous tenses. Poniższych czasowników zwykle nie używamy w czasie present continuous, tzn. nie dodajemy do nich końcówki –ing. Występują one głównie w czasie present simple.

  • enjoy
  • like
  • love
  • hate
  • prefer
  • understand
  • believe
  • remember
  • forget
  • want
  • need
  • belong

Examples:

  • That bike belongs to me. -> nie istnieje czasownik “belonging”
  • I prefer baggy clothes to tight clothes. -> nigdy nie użyjemy tego czasownika z -ing czyli słowo „prefering” nie istnieje
  • My brother wants to borrow my leather jacket.
  • I don’t understand this sentence. Can you explain it?
  • I know what you mean.
  • Hello! Do you remember me? We met at Susan’s party.
  • Do you enjoy meeting people?

Warto zapamiętać te czasowniki, ponieważ w sytuacji kiedy np. na sprawdzianie mamy napisać czasowniki w zdaniach w czasie P.Simple lub P.Continuous, a nie jesteśmy pewni w jakim czasie napisać dany czasownik, czasem wystarczy zauważyć, że np. „love” nie używamy w czasie present continuous, a więc będzie to na pewno czas present simple. Tym samym unikniemy błędu i straty cennych punktów.

Present Continuous. – Czas teraźniejszy ciągły.

Budowa.
Osoba (podmiot) + czasownik „to be” w odpowiedniej formie czasu teraźniejszego  + czasownik z końcówką -ing
Przykłady:

  • I am studying for exams. – Uczę się do egzaminów.
  • You are sleeping all day. – Ty śpisz cały dzień.
  • She is singing pretty well. – Ona śpiewa całkiem dobrze.
  • He is working as a waiter. – On pracuje jako kelner.
  • It is moving really fast. – To się porusza bardzo szybko.
  • We are making a lot of noise in the neighbourhood.  – My robimy dużo hałasu w okolicy.

Jak widać, tworzenie tego czasu jest banalnie proste. Bierzemy wykonawcę czynności (podmiot), dobieramy mu odpowiednią formę czasownika być, dalej czasownik z końcóweczką -ing, może jakaś reszta zdania i zrobione.

Jak dodawać prawidłowo końcówkę –ing do czasowników w czasie Present Continuous?

Otóż jest to całkiem proste – należy jedynie zapamiętać kilka trików, a nigdy nie popełnisz błędu. Generalnie kiedy chcemy utworzyć czasownik z –ing na końcu to po prostu to –ing dodajemy do czasownika w podstawowej formie i już, np. sing + ing = singing, work+ing = working, try + ing = trying, study + ing = studying itd.
W czasownikach jednosylabowych (czyli w wyrazie znajduje się tylko jedna samogłoska – tu uwaga, „h” w j. angielskim jest spółgłoską!), które kończą się spółgłoską, poprzedzoną samogłoską, która jest poprzedzona spółgłoską (samogłoska znajduje się pomiędzy dwoma spółgłoskami), ostatnią spółgłoskę w wyrazie podwajamy i dodajemy –ing:

  • chat -> chatting („h” jest spółgłoską!) (gawędzić, plotkować)
  • let -> letting (pozwalać)
  • Kiedy czasownik kończy się na –e, to opuszczamy to –e i dodajemy –ing:
  • tease -> teasing (dokuczać, droczyć się)

Kiedy czasownik kończy się na podwójne –e, nie opuszczamy –e:

  • see -> seeing (patrzeć)
  • Kiedy czasownik kończy się na –ie opuszczamy –ie i dodajemy –y a potem końcówkę –ing:
  • die -> dying (umierać)
  • lie -> lying (kłamać, leżeć)

Kiedy czasownik kończy się na –l, podwajamy to –l i dodajemy –ing:

  • travel -> travelling (podróżować)

Należy pamiętać, że w wyrazach zakończonych na „-y” bez względu na to, czy przed –y znajduje się samogłoska czy też spółgłoska, nic nie robimy, tylko dodajemy –ing (nie kasujemy tego –y!):

  • buy -> buying (kupować)
  • study -> studying (studiować, uczyć się)
  • carry -> carrying (nosić)

Pamiętaj, że istnieją czasowniki, z którymi nie tworzymy formy –ing! Mówiliśmy o nich w czasie Present Simple. Przypominam je:

  • enjoy (lubić, cieszyć się, czerpać radość)
  • like (lubić)
  • love (kochać)
  • hate (nienawidzić)
  • prefer (woleć)
  • understand (rozumieć)
  • believe (wierzyć)
  • remember (pamiętać)
  • forget (zapominać)
  • want (chcieć)
  • need (potrzebować)
  • belong (należeć)

Do powyższych czasowników nigdy nie dodajemy końcówki –ing!

 

Tworzenie pytań w czasie Present Continuous.

Tworzenie pytań sprowadza się do zamienienia miejscami czasownika „to be” z podmiotem:

  • I am cooking -> Am I cooking?
  • You are snoring. -> Are you snoring? (snore – chrapać)
  • She is smiling. -> Is she smiling? (smile – uśmiechać)

Pytania szczegółowe.

zaimek pytający + odpowiednia forma czasownika "to be" w czasie teraźniejszym ("am", "is", "are") + podmiot + czasownik z końcówką -ing + reszta zdania (z opuszczeniem części, o którą pytamy)
zaimki pytające:

  • what – co
  • when – kiedy
  • where - gdzie
  • why – dlaczego
  • how – jak, ile

Przykłady pytań szczegółowych:

  • a) What are you doing at the moment? – Co robisz w tej chwili?
  • b) I am taking a shower. – Biorę prysznic.
  • a) How are you doing? – Jak leci?
  • b) I am doing fine. – Dobrze.
  • a) Why is she yelling at me? – Dlaczego ona na mnie krzyczy? (yell – krzyczeć)
  • b) She is yelling at you, because you made her angry. – Ona na ciebie krzyczy, ponieważ ją zdenerwowałeś.

 

Przeczenia w Present Continuous.

podmiot + odpowiednia forma czasownika "to be" w czasie teraźniejszym ("am", "is", "are") + "not" + czasownik z końcówką –ing

  • I am not drinking beer now. – Ja nie piję teraz piwa.
  • He is not drinking tea now. – On nie pije teraz herbaty.
  • We are not running now. – My nie biegniemy teraz.

Skróty, które można używać:

  • He is not = He isn’t = He’s not
  • You are not = You aren’t = You’re not
  • I am not = I’m not

Użycie czasu Present Continuous.

Ważnym elementem poprawnego stosowania czasu Present Continuous jest zrozumienie, że odnosi się on przede wszystkim do czynności i zdarzeń tymczasowych, które już się rozpoczęły a jeszcze nie zakończyły. Pojęcie tymczasowości pozwala nam łatwo odróżnić ten czas od czasu Present Simple gdzie opisywane zdarzenia są stałe. Kontrast pomiędzy czasami Present Simple i Present Continuous jest często trudny do zaobserwowania dla Polaków ze względu na brak podobnych konstrukcji w języku polskim. Zauważ, że po polsku zdania I live in Warsaw oraz I'm living in Warsaw brzmią dokładnie tak samo.

Pomocne w określeniu, z którym czasem mamy do czynienia są niektóre wyrazy sygnalizujące użycie jednego z czasów. Najbardziej charakterystyczne dla czasu Present Continuous są wyrazy takie jak: now, at the moment, at present, this week/this month/this year, still, today, tonight, nowadays, these days, etc.

We use the Present Continuous:

 

  • -    for something happening now or about now

I am talking with her now. – Teraz rozmawiam z nią.

  • -    for describing annoying behavior (with always)

He is always getting late! – On zawsze się spóźnia!

  • -    for arrangements in the future

I am going to the cinema tonight. – Dziś wieczorem wybieram się do kina.

Określenia czasu, które wskazują na czas Present Continuous:

  • now – teraz
  • at the moment – w tym momencie
  • these days – w tych dniach
  • at present – obecnie
  • today - dzisiaj
  • tomorrow - jutro
  • tonight – dziś wieczorem

Czasowniki statyczne (Stative Verbs)

W języku angielskim pewne czasowniki opisują wyłącznie stany i dlatego nie posiadają formy continuous. Do tej grupy należą czasowniki związane z:

  • Zmysłami [see, hear, smell, feel, taste]
  • Emocjami i uczuciami [feel, forgive, hate, loathe, like, love, mind, wish, etc.]
  • Myśleniem [think, agree, believe, consider, doubt, expect, etc.]
  • Inne [appear, be, belong, have, keep, matter, owe, posses, etc.]

Uwaga: czasowniki think, consider oraz expect mogą przyjmować formę continuous kiedy odnoszą się do czynności samej w sobie.
Na przykład:

  • Don't interrupt me, I'm thinking! [Nie przerywaj mi, myślę!] ale już I think that it will rain today. [Myślę, że będzie dziś padać]

Uwaga: czasowniki związane ze zmysłami mogą przyjmować formę continuous, lecz następuje wtedy zmiana ich znaczenia.

  • Na przykład: I'm seeing my docotor tomorrow [Na jutro jestem umówiony z dentystą] gdzie czasownik seeing przyjmuje inne znaczenie.

Uwaga: czasownik have może przyjmować formę continuous w wyrażeniach takich jak: have a bath, have a lunch, have fun, have a good time, have a nap etc.

  • Na przykład: He can't answer the phone now, he's having a nap. [Nie może teraz odebrać telefonu bo uciął sobie dżemkę]

 

 


Niezarejestrowany
proszę o szybką odpowiedz

jak dopisać do czasownika be literę s

Niezarejestrowany
pytanie

słowo chat w jaki sposub pisze sie w czasie present continous?

-ing

Niezarejestrowany
chat > chatting

chatting - jak masz 1-sylabowy czasownik, który kończy się na:
spółgłoska + samogłoska + spółgłoska to podwajasz ostatnią spółgłoskę p.s. sposób a nie sposub ;-)
Angielski tylko dla dorosłych (you tube)

Niezarejestrowany (niezweryfikowany)
a w czasie present continious

a w czasie present continious jak piszemy ,,is"?

Niezarejestrowany
is > is being

"is" w present continuous to "is being"
Czasownika być nie używamy zbyt często w czasie Present Continuous, ale jak się już zdarzy to wygląda to tak:
Tom is being silly - Tom się wygłupia / Tom się zachowuje jak głuptasek (w tej chwili) - PRESENT CONTINUOUS
Tom is silly - Tom jest głupi /Tom jest głuptaskiem (ogólnie) - PRESENT SIMPLE
Angielski tylko dla dorosłych (you tube)

;aeoir (niezweryfikowany)
dzięki :D

jeeejkuu.. w końcu zaczaiłam :) dzięki!!! :)

Niezarejestrowany (niezweryfikowany)
dzięki za odpowiedź przydało

dzięki za odpowiedź przydało mi się

Niezarejestrowany (niezweryfikowany)
dzięki bardzo mi się to

dzięki bardzo mi się to przydało